De eerste stap naar leven

Geleefd als een kluizenaar
Zeker voor een jaar
Bang voor de mensen
Die mij alleen pijn wensen

Voorzichtig naar buiten geslopen
Jou tegen het lijf gelopen
Ik voelde liefde voor het eerst
En nu is het weer pijn die heerst

Jij hebt de muur weten te breken
En ik heb naar buiten gekeken
De eerste stap genomen
Om weer onder de mensen te komen

Uit het niets deed je me pijn
Je wilde liever nog vrij zijn
Ik weet dat je me geen pijn wilde geven
Maar je hebt ook je eigen leven

Ik kom er wel, ik ben sterk
Ik hoop dat je dat merk
De eerste stap naar leven
Heb jij me al gegeven’,’2002-04-01′,’Dutch’,124

Leeg, eenzaam en alleen

Ineens was je verdwenen
Alleen jij hebt afscheid kunnen nemen
Geen laatste zoen, geen laatste knuffel
Maar je laatste woorden waren voor jou genoeg

Ik ben achter gebleven, eenzaam en alleen
En leeg, vooral… leeg
Waar moet ik heen
Waar kan ik heen

Jij was m’n tweede plek
Waar ik me vertrouwd voelde
M’n tweede plek waar ik altijd heen kon
En nu… nu is er nog maar één

Ik mis je vreselijk
Meer dan jij ooit kon bedenken
En het gevoel dat je er niet meer bent
Maakt me zo leeg, eenzaam en alleen

Slenteren

Alleen over vele straten
Niemand naast me om mee te praten
Slenteren over de wegen
Niks aantrekken van de regen

Stoep op, stoep af
Wat was jij toch laf
Jij liet me alleen
Je was weer eens gemeen

Denken, dag en nacht
Wie is het waarop ik wacht
Lopen door regen en kou
Wie is het waar ik van hou

Slenteren door weer en wind
Wie weet of ik hem wel vind