Ze weet niet meer

Ze weet niet meer hoe het voelt
om smoorverliefd te zijn
Ze weet niet meer hoe het moet
om je helemaal te geven

Ze weet alleen hoe ze gelukkig kan zijn
zolang ze geen relatie heeft
Alleen vrij kan ze echt uit haar bol gaan
echt genieten van het leven

Pas heeft ze een hart gebroken
en zijn pijn begrijpt ze maar al te goed
Ze wil hem helpen en steunen
maar weet dat ze hem beter even met rust kan laten

Ze weet nu heel goed
dat ze altijd alleen zal blijven
Want ze wil mensen niet kwetsen
zoals ze haar altijd gekwetst hebben

Ze is geen blinde

Ze is niet meer blind
Het maakt haar hard en verbitterd
Ze kan geen liefde meer geven
En al helemaal niet ontvangen

Haar ogen staan te wijd open
Om nog iemand in haar hart toe te laten
Ze weet dat er pijn en verdriet
Om de hoek op haar zitten te wachten

Ze is niet meer zo lief
Zoals ze vroeger altijd was
Het leven heeft van haar
Een grote bitch gemaakt

Ze blijft liever alleen
Dan weet ze dat ze veilig is
Niets kan haar nog raken
Haar verstand houdt alles buiten

Ze weet niet meer wat gevoel is
Dat is te lang weg gebleven
Ze wil ook niet meer voelen
Omdat ze weet dat dat haar kwetsbaar maakt

Ze heeft de mens door
En laat ze steeds op hun bek gaan
Ze geniet van de zwakken
Die hun verstand niet in de hand hebben

Soms doet ze mensen pijn
Die ze geen pijn gunt
Deze hebben al genoeg meegemaakt
En verdienen het gewoon niet

Maar ook zij is een mens
En mensen doen elkaar nou eenmaal pijn
Al zal zij geen blinde meer zijn
Hoopt ze dat bij dezen de ogen ook open gaan’,’2005-05-08′,’Dutch’,129),(

De muur blijft

Het spijt me
meer dan dat ik zeggen kan
De pijn die ik jou aan doe
verdien je helemaal niet

Zo graag als ik zou willen
dat mijn gevoel naar buiten treedt
Zo hoog is mijn angst
om deze los te laten

Geloof me, ik zou het echt willen
maar ik kan het gewoon niet
Gevoelloos leefde ik mijn leven
genietend van de goede momenten

Tot jij in mijn leven kwam
ik voelde weer iets
Maar het is niet genoeg
het is zo geremd

Jouw gevoel voor mij is zo sterk
en van mijn gevoel is het niet zeker
De muur is zo hoog en zo dik
en afbreken doe ik het niet

Te vaak is de muur neer gehaald
en mijn gevoelig hart gekwetst
Die pijn wil ik niet meer doorstaan
ik zou er weer aan onder door gaan

Graag zou ik jouw liefde beantwoorden
met dezelfde hoeveelheid en sterkte
Mijn verstand zegt: doe het niet
en mijn hart heeft geen stem meer

Wat ik wil, kan niemand mij geven
want kwetsen doen we allemaal wel een keer
Ook jij zal het uiteindelijk doen
al besef je dat nu niet

Boek met levensverhaal

Een boek geschreven
maar dicht gebleven
Nooit gegeven
aan iemand in dit leven

Mijn boek van binnen
kan alleen ik beminnen
Het is niet te winnen
of schrijfbaar in zinnen

Een boek met mijn levensverhaal
geschreven in mijn eigen taal
Iedereen die hierin verdwaal
begrijpt mij helemaal

Maar het boek is niet te lezen
omdat er geen woorden mochten wezen
Mijn gevoel zal nooit genezen
en dat is precies wat men zal vrezen

Een boek over de mens
in zijn feiten en wens
Zie het door mijn lens
en je voelt het in je pens

Mijn boek klopt helemaal
de mens is slecht in z’n totaal
Pijn en verdriet kennen we allemaal
en liefhebben doen we minimaal

De ‘blinden’ lezen mijn levensverhaal

Stel dat ik een boek zou schrijven
Waar zal deze dan blijven
Wie begrijpt mijn levensverhaal
En leest hem helemaal

De titel zal men afschrikken
Of ze moeten over openheid beschikken
“De feiten van de mens op een rij”
Geschreven door mij

Op de achterkant zal men lezen
Wat de mens mij heeft bewezen
Niemand die het dan nog koopt
Want iedereen weet hoe het verloopt

Slechts ‘blinden’ zullen geïnteresseerd zijn
Want zij doorlopen steeds dezelfde pijn
Alleen de ‘blinden’ die het ook aanschaf
Wil uiteindelijk van die pijn af

Hopelijk help ik hiermee de ‘blinden’
En zullen zij voldoening vinden
Schrik niet terug van de waarheid
Of je leeft in een leugen voor altijd

Je doet wat met me

Je ondeugende ogen
Je stoute lach
’t Is niet gelogen
Dat ik je graag mag

’t Is meer dan dat
Je geeft me gevoel
Ik weet niet echt wat
Weet je wat ik bedoel

Je bent verlegen
Je bent grappig
Ik kan hier niet tegen
Ik voel me slappig

Ben ik verliefd
Of ben ik in de war
Zie ik je alsjeblieft
Nog eens aan de bar

Aan mensen heb je niks

Ik kan niet goed zien
waar dit leven voor dien
Liefde, vrede en geluk
gaan steeds weer stuk

Mensen zijn niet te vertrouwen
dus er valt niks op te bouwen
Alleen iets voor jezelf, je eigen leven
mensen kunnen je niks geven

Alles moet je zelf doen op eigen krachten
van mensen hoef je niks te verwachten
Alleen pijn, verdriet en verderf
tot de dag dat je sterf

Hartsvriendin

We hebben lol
De grootste lol
Soms maken we er een zooitje van
Een groot zooitje

We lachen
We huilen
We delen alles
Soms een beetje teveel

We hebben veel voor elkaar over
Niemand komt ooit tussen ons
Het is al menige malen getest
En soms wordt het nog geprobeerd

Jij bent misschien wat ze noemen
Een hartsvriendin
Maar voor mij ben je
De dierbaarste wat er is